Jesień ma specjalny smak.
A właściwie kilka smaków, które sprawiają, że lubię jesień jeszcze bardziej. Smak numer jeden to absolutnie grzyby! Uwielbiam grzyby choć ciężko mnie zagonić do grzybobrania. Pracochłonne i czasochłonne przyrządzanie też działa na mnie zniechęcająco, ale zaciskam zęby i szoruję te kurki, smażę i duszę, i tylko kurki jesienią mogłabym jeść.
No właśnie. Kurki to czy rydze? Szwedzka nazwa tych leśnych owoców to kantarelle. Uwielbiane przez szwedzkie podniebienia a ostatnio i przez moje. Ostatnio, bo tak jak do bułeczek cynamonowych, do kantarelli musiałam się przyzwyczaić. Tęsknię za naszymi szlachetnymi borowikami i za maślakami rzecz jasna, ale tutaj jakoś ich nie widuję. Może za słabo się rozglądam?
Na grzybobraniu byliśmy w tym roku raz, ale nic nie wyszło z tego grzybobrania. Albo lato było za suche i za gorące, albo las nie ten, albo my za bardzo zakochani. Im dalej w las i im bardziej malała szansa na zauważenie tego, czego szukamy, tym bardziej rósł nasz apetyt na te żółte grzyby.
Szukaliśmy rydza …. i nic! Nawet muchomora.
Rozczarowani pojechaliśmy do sklepu i zobaczyliśmy piękne, świeżutkie, kraj importu Polska.
Nie mam na nie specjalnego przepisu, duszę je zwyczajnie na maśle. Z odrobiną soli. Delektuję się jak cennym rarytasem. Boskie! Znajomy Szwed mówi, że on dzieli grzyby na kantarelle i na zwykłe grzyby. Wszyscy tutaj kochają kantarelle, mają do nich szczególny sentyment a ich smak i zapach towarzyszy im całą jesień.
Innym smakiem, który kojarzy mi się z jesienią to smak dyni. Małymi ozdabiam kuchnię,
a z dużych robię zupę krem.
Nie robię z dyni wykwintnych potraw, bo chyba nawet się nie da, ale jako zupa krem z odrobiną ostrej i rozgrzewającej chilli, na lunch w chłodne jesienne dni jest wyśmienita!
No i oczywiście – smak numer trzy – jabłka!
Zjadamy cały rok, ale jesienią chce nam się je przerabiać na różne sposoby – piec, smażyć, suszyć i słodzić, i tym samym osładzać jesień.
Mój mąż uwielbia pieczone w całości z cukrem lub dżemem.
Ja nie pogardzę słodkim pieczonym jabłkiem, ale wolę suszone:-)
Moja mama zawsze jesienią dbała o to, by tych jabłkowych pyszności był odpowiedni zapas. Zdrowe i pyszne i takie jesienne! Pasują doskonale do chwil z książką, świetnie się pogryza podczas filmu (zamiast chipsów). Suszone naturalnie są lekko gumowe, a suszone w piekarniku są chrupiące i takie pyszne!
Ze wszystkich pór roku zdecydowanie najbardziej smakuje mi jesień. Ach, żebym jeszcze umiała piec szarlotkę….
4 thoughts on “Smaki jesieni”
Dodaj komentarz Anuluj pisanie odpowiedzi
Powiązane posty
„Przekręt” turystyczny
Symptomy zeszwedzenia
Kwestia zaufania
Pierwszy Dzień Wiosny
Göteborg w trzech odsłonach cz. 3
Rzeczy w Szwecji, do których się nigdy nie przyzwyczaję
Jak na skrzydłach
Eksperyment
Tradycja Julbord
Adwent po szwedzku
Długo wyczekiwany poniedziałek
Spacer nad kanałem
D jak dom
Lato idealne
Słodko gorzki zawód
Archipelag sztokholmski – Sandhamn
27 sierpnia
Midsommar w Dalarna cz. 3 Rättvik
Dzień gofry!
Haga Park
Ludzie listy piszą
Midsommar
Puk, puk, to znowu ja!
Blisko…
Drugie urodziny Polki
Artipelag
Sztokholmskie scenerie
Grudniowe smaki i aromaty
Gniazdowicie
Śladami Astrid Lindgren – Norröra
Ostatni kawałek
Terminarze, rzecz kobieca
Nietypowy znak drogowy
Gålö – oda do natury
Jesienny Ulriksdal
Jesienne refleksje
Życie sielskie anielskie
Wakacji czas
Semla, Tłusty Wtorek i moc słońca
A jak asymilacja
Midsommar w Dalarna cz. 1 Sjurberg
Dragonek
Świąteczna wystawa
Pierwsze zanurzenie
O co nie pytać Szweda?
Październik i różowa wstążeczka
Niepokoję się…
Jesień w Sztokholmie
Na szwedzką mod(ł)ę
Dziś Szwecja jest słodka!
Wyklejanki Wisławy Szymborskiej
Paczka
Szwedzi, miłość, flirt i Walentynki
Problem żebractwa w Szwecji
W pogoni za łosiem
Hejterki
Junibacken
Listopad zaklęty w broszce
Od serca
Szafranowe bułeczki
Kartka ze świątecznymi życzeniami
Wielki dzień
Tam, gdzie mieszkają motyle
Rowerem przez Möja
Birka – pierwsze miasto w Szwecji
Moja historia cz. 4
Jul czyli święta w Szwecji
Archipelag sztokholmski – wyspa Utö
6 czerwca – Narodowe Święto Szwecji
Jesieni, to ty? Tak szybko?
Koniki z Dalarna
Dzień polarny – midnattssol
Migawki z Gotlandii
Tack för senast!
Zegary naprzód!
B jak brak
Dalarna, serce Szwecji
Just another Polish Day
Lato w Szwecji
Sztuka odpoczywania
Komplement
Midsommar w Dalarna cz. 2 Leksand
Tajemniczy przynosiciel
Kopalnie w Gällivare
Pożegnanie szkierowego sezonu na wyspie Rögrund
Kraj w sam raz
Dzień Świętej Łucji
Festyn jesienny w Ogrodzie Bergianska
Kartka z życzeniami
Astrid Lindgren i pasja czytania
Fach dziennikarki
Oranżeria w Bergianska Trädgården
Znajdź dziesięć różnic
Surströmming
Korzenne ciasteczka – pepparkakor
Weganinem być
Bezcenny wspólny czas
Arvidsjaur i Koło Podbiegunowe
Zimowy spacer i lekcja przyrody
Moja historia cz. 1
Trasa Monteliusvägen
Gotlandia
Moje szwedzko-polskie serce
Różowy koniec dnia
Eva Mattsson i jej pasja
Smrodliwy smakołyk Szwecji
Najmniejszy pomnik w Sztokholmie
Hotel za kratami
Skansen – miniatura dawnej Szwecji
Migawki z podróży na południe
Lucia czyli święto światła
Siła słów i moc zmieniania świata
Wesołych Świąt!
Listopad optymistyczny
Tradycje wielkanocne w Szwecji
Mariefred
Wakacyjna retrospekcja
:-*
Nagroda od czytelnika
Muzeum Okrętu Waza – Vasamuseet
Zmiana czasu
E jak Empatia (a raczej jej brak)
Glögg – grzaniec rozgrzewaniec
Wielkie głosowanie – Blog Roku 2014
Czas smutku
Polka w Szwecji za kółkiem
Śladami Astrid Lindgren – Vimmerby
Różowe przebudzenie
Bliskie spotkania
Migawki z Polski
Göta Kanal – błękitna wstęga Szwecji
Matka i jej pierś
Moje Stare Miasto
Legitymacje nauczycielskie
Teatr dla Polonii
I już po wszystkim
Sen
…
Życie w obrazkach
Ratusz miejski – Stadshuset
Wywiad
Język szwedzki
Moja historia cz. 3
Zakątki Södermalm
Långholmen i początek wakacji
Zatrzymać lato
W jelenim gaju
Kolej śródlądowa – Inlandsbanan
Moje tęsknoty za polską kulturą
Chwile wytchnienia
Ciepło, gorąco, parzy!
Przedstawienie o Katarzynie Jagiellonce
Nie lubię Halloween!
Pratar du svenska?
Oda do jesieni
List do czytelników
Samozbiory – självplock
Wiśnie w śniegu
Wakacje!
Tradycyjne szwedzkie przysmaki
Piątek
Nasza domowa nowomowa
Sztokholmskie metro – najdłuższa galeria sztuki na świecie
Ogród Króla czyli Kungsträdgården
Blog Off
Narodowe cechy Szwedów
Tramwajem w poprzek
Niespodzianki od życia
Śladami Astrid Lindgren – Astrid Lindgrens Värld
Julmarknad w Skansen
Jak otrzymać szwedzkie obywatelstwo?
Magiczne białe noce
Obywatelka Szwecji
Globen jako Wielka Dynia
Film Roku – Återträffen
Przepis na twarożek
Święto Zmarłych
Landsort na wyspie Öja
Nobel – nagrody i wielki bankiet
Pożegnanie z choinką – Julgransplundring
Ostatni dzień kwietnia
Festiwal polskich filmów
Trzeci tydzień adwentu
Szwedzkie wychowanie dzieci
Wspomnienie Nationaldagen
Wieża Kaknästornet
Pierwsze dni zimy, ostatnie dni roku
Między ziemią a niebem
Drottningholm
Fredagsmys
Granit – butik przyjazny środowisku
Festiwal Wikingów
Zabawa u Króla
Gdybym była Bogiem…
Nowy rok niesie zmiany
Pierwsze dni z kotem
Ciepłe oazy zimowego Sztokholmu
To już cztery lata…
Panduro Hobby
Przeprowadzka
Dziesięć przykazań czyli Jantelagen
Podróż inlandsbanan – refleksje
Aquaria Vattenmuseum
Dzień Wszystkich Świętych
Szwedzki język migowy i świat głuchych
Olandia, kraina wiatraków
Wakacje!
Retro Second Hand
Mall of Scandinavia
Plasterek
Dziękujemy!
Göteborg w trzech odsłonach cz. 2
Studencki karnawał – Quarnevalen
Lördagsmys i czas zimowy
Lussekatter z pieca Kasi
Do drogich czytelników
Studentka w skowronkach
Moja historia cz. 2
Zamek Królewski – Kungliga Slottet
Świąteczny Sztokholm
Święto Wiśni i japońskie akcenty
Bożonarodzeniowe jarmarki
Lucia
Wielka budowa w Sztokholmie
Dzień o zapachu cynamonu
Pieskie życie
Arholma
Mały łoś i szopka z Krakowa
Fjäderholmarna
Co to jest szczęście?
Pierwszy adwent – przygotowania do świąt, rozświetlanie ciemności i tresowanie kota
Time out
Dziesięć powodów, dla których warto odwiedzić Olandię
Racza uczta – kräftskiva
Park Narodowy – wyspa Ängsö
1 maja – Valborg
Fika w ogrodzie Rosendal
Karta SL – jak poruszać się po Sztokholmie
Styl wiejski, sielski czyli lantlig
Lśnij i żyj!
Piastowie
Weekend za miastem, klęska urodzaju i pochwała radości z rzeczy zwykłych
A w duszy wiosna gra
Göteborg w trzech odsłonach cz. 1
Kocia pociecha
Na końcu Europy – Nordkapp
Julbord
Stockholm Card – jak zwiedzać i poruszać się po Sztokholmie
Astrid Lindgren – Dalagatan 46
Moja cudowna grupa
Idzie nowe / Nytt på gång
Galeria Baginski
ABBA The Museum
Lucia w dźwiękach i obrazach
Wielkanoc kolorowa
Dni z nutą jazzu
Landsort
Kebnekaise
Sztokholm jak z innej bajki
Wyspa Nåttarö
Tyle wiosny w całym mieście!
Ślub Madeleine
Życie z kotem
W biegu
Warszawskie reminiscencje
Eurowizja 2016
C jak cierpienie
Wiosenne pozdrowienie
Najnowsze komentarze
- Daria - Znajdź dziesięć różnic
- Ycbo - Adwent po szwedzku
- Steven - Kopalnie w Gällivare
- Ania - Szwedzkie wychowanie dzieci
- Paweł - Znajdź dziesięć różnic
Archiwa
- wrzesień 2021
- marzec 2021
- grudzień 2020
- wrzesień 2020
- lipiec 2020
- maj 2020
- kwiecień 2020
- kwiecień 2017
- październik 2016
- wrzesień 2016
- sierpień 2016
- lipiec 2016
- maj 2016
- kwiecień 2016
- marzec 2016
- luty 2016
- styczeń 2016
- grudzień 2015
- listopad 2015
- październik 2015
- wrzesień 2015
- sierpień 2015
- lipiec 2015
- maj 2015
- kwiecień 2015
- marzec 2015
- luty 2015
- styczeń 2015
- grudzień 2014
- listopad 2014
- październik 2014
- wrzesień 2014
- sierpień 2014
- lipiec 2014
- czerwiec 2014
- maj 2014
- kwiecień 2014
- marzec 2014
- luty 2014
- styczeń 2014
- grudzień 2013
- listopad 2013
- październik 2013
- wrzesień 2013
- sierpień 2013
- lipiec 2013
- czerwiec 2013









Z kurkami w tym roku u nas kiepsko. Były owszem „letnie” czerwcowe, ale tych typowo jesiennych nie widziałam zbyt wielu. Trattkantareller (te ciemne na zdjęciu z kurkami ze sklepu) pojawiają się dopiero teraz. A co do innych rodzajów, jest przyzwoicie, w samym tylko ogrodzie znalazłam co najmniej 10 brzozaków 😉
Dynia, jabłka… książkę (kucharską) można napisać. Jesieni jako pory roku nie lubię bo jest ciemno i ponuro, a w planach nadciągająca zima… chyba że w kuchni. Z dyni Kochana możesz zrobić dosłownie wszystko. Dania jednogarnkowe, zupy, ciasta… W przyszłym tygodniu będzie u mnie kolejny post dyniowy, więc zapraszam – może akurat Ci zasmakuje 😉
A teraz już słonecznego weekendu!!
Do postu dyniowego zajrze chetnie, bo w kuchni specjalnie pomyslowa nie jestem:-( Zazdroszcze Ci talentu kucharskiego!
Jeśli chodzi o smaki pór roku, to dla mnie zdecydowanie lato! Owoce, owoce i jeszcze raz owoce. Najlepiej polskie: truskawki, wiśnie, czereśnie.
Na drugim miejscu byłaby wiosna ze swoimi nowalijkami i młodymi ziemniakami. Z jesieni najbardziej brakuje mi śliwek węgierek, które uwielbiam, a których tu w Anglii nie uświadczysz.
Suszone i pieczone owoce to dla mnie jedno wielkie NO-NO (ostatecznie w szarlotce :))), a i z dynią mam na pieńku :)))
Ale świat byłby nudny, gdybyśmy byli tacy sami.
Chciałam coś napisać, ale Karolina powyżej wyjęła mi myśli z głowy 🙂 Pozdrawiam 🙂