Jesień ma specjalny smak.
A właściwie kilka smaków, które sprawiają, że lubię jesień jeszcze bardziej. Smak numer jeden to absolutnie grzyby! Uwielbiam grzyby choć ciężko mnie zagonić do grzybobrania. Pracochłonne i czasochłonne przyrządzanie też działa na mnie zniechęcająco, ale zaciskam zęby i szoruję te kurki, smażę i duszę, i tylko kurki jesienią mogłabym jeść.
No właśnie. Kurki to czy rydze? Szwedzka nazwa tych leśnych owoców to kantarelle. Uwielbiane przez szwedzkie podniebienia a ostatnio i przez moje. Ostatnio, bo tak jak do bułeczek cynamonowych, do kantarelli musiałam się przyzwyczaić. Tęsknię za naszymi szlachetnymi borowikami i za maślakami rzecz jasna, ale tutaj jakoś ich nie widuję. Może za słabo się rozglądam?
Na grzybobraniu byliśmy w tym roku raz, ale nic nie wyszło z tego grzybobrania. Albo lato było za suche i za gorące, albo las nie ten, albo my za bardzo zakochani. Im dalej w las i im bardziej malała szansa na zauważenie tego, czego szukamy, tym bardziej rósł nasz apetyt na te żółte grzyby.
Szukaliśmy rydza …. i nic! Nawet muchomora.
Rozczarowani pojechaliśmy do sklepu i zobaczyliśmy piękne, świeżutkie, kraj importu Polska.
Nie mam na nie specjalnego przepisu, duszę je zwyczajnie na maśle. Z odrobiną soli. Delektuję się jak cennym rarytasem. Boskie! Znajomy Szwed mówi, że on dzieli grzyby na kantarelle i na zwykłe grzyby. Wszyscy tutaj kochają kantarelle, mają do nich szczególny sentyment a ich smak i zapach towarzyszy im całą jesień.
Innym smakiem, który kojarzy mi się z jesienią to smak dyni. Małymi ozdabiam kuchnię,
a z dużych robię zupę krem.
Nie robię z dyni wykwintnych potraw, bo chyba nawet się nie da, ale jako zupa krem z odrobiną ostrej i rozgrzewającej chilli, na lunch w chłodne jesienne dni jest wyśmienita!
No i oczywiście – smak numer trzy – jabłka!
Zjadamy cały rok, ale jesienią chce nam się je przerabiać na różne sposoby – piec, smażyć, suszyć i słodzić, i tym samym osładzać jesień.
Mój mąż uwielbia pieczone w całości z cukrem lub dżemem.
Ja nie pogardzę słodkim pieczonym jabłkiem, ale wolę suszone:-)
Moja mama zawsze jesienią dbała o to, by tych jabłkowych pyszności był odpowiedni zapas. Zdrowe i pyszne i takie jesienne! Pasują doskonale do chwil z książką, świetnie się pogryza podczas filmu (zamiast chipsów). Suszone naturalnie są lekko gumowe, a suszone w piekarniku są chrupiące i takie pyszne!
Ze wszystkich pór roku zdecydowanie najbardziej smakuje mi jesień. Ach, żebym jeszcze umiała piec szarlotkę….
4 thoughts on “Smaki jesieni”
Dodaj komentarz Anuluj pisanie odpowiedzi
Powiązane posty
Warszawskie reminiscencje
Panduro Hobby
Pożegnanie szkierowego sezonu na wyspie Rögrund
Olandia, kraina wiatraków
Migawki z Gotlandii
Tramwajem w poprzek
Dziesięć powodów, dla których warto odwiedzić Olandię
Pratar du svenska?
I już po wszystkim
Midsommar
Ciepłe oazy zimowego Sztokholmu
Od serca
Moja historia cz. 4
Stockholm Card – jak zwiedzać i poruszać się po Sztokholmie
Tradycja Julbord
Świąteczna wystawa
Eksperyment
Julbord
Idzie nowe / Nytt på gång
Język szwedzki
Ratusz miejski – Stadshuset
Adwent po szwedzku
Śladami Astrid Lindgren – Norröra
E jak Empatia (a raczej jej brak)
Migawki z Polski
Oda do jesieni
Nasza domowa nowomowa
Landsort
Pieskie życie
Kwestia zaufania
Do drogich czytelników
Nagroda od czytelnika
Szwedzi, miłość, flirt i Walentynki
Teatr dla Polonii
Święto Wiśni i japońskie akcenty
Sztuka odpoczywania
Jak otrzymać szwedzkie obywatelstwo?
Glögg – grzaniec rozgrzewaniec
Rowerem przez Möja
Problem żebractwa w Szwecji
Fika w ogrodzie Rosendal
O co nie pytać Szweda?
Junibacken
Lucia
Sztokholmskie metro – najdłuższa galeria sztuki na świecie
Studencki karnawał – Quarnevalen
Globen jako Wielka Dynia
Dragonek
Lato w Szwecji
Karta SL – jak poruszać się po Sztokholmie
Tyle wiosny w całym mieście!
Życie w obrazkach
Trzeci tydzień adwentu
Ogród Króla czyli Kungsträdgården
Śladami Astrid Lindgren – Astrid Lindgrens Värld
Haga Park
Ciepło, gorąco, parzy!
Gniazdowicie
Kartka ze świątecznymi życzeniami
Göteborg w trzech odsłonach cz. 1
Przeprowadzka
Jesieni, to ty? Tak szybko?
Polka w Szwecji za kółkiem
Dziękujemy!
Dzień Świętej Łucji
Pierwszy Dzień Wiosny
Tradycyjne szwedzkie przysmaki
Matka i jej pierś
Terminarze, rzecz kobieca
Niepokoję się…
Sen
Gdybym była Bogiem…
Göteborg w trzech odsłonach cz. 2
Park Narodowy – wyspa Ängsö
Różowe przebudzenie
Narodowe cechy Szwedów
Nowy rok niesie zmiany
27 sierpnia
Retro Second Hand
Zakątki Södermalm
Kocia pociecha
Zimowy spacer i lekcja przyrody
Granit – butik przyjazny środowisku
:-*
Lussekatter z pieca Kasi
Wywiad
A jak asymilacja
Astrid Lindgren i pasja czytania
Jak na skrzydłach
Landsort na wyspie Öja
Galeria Baginski
Archipelag sztokholmski – wyspa Utö
Nietypowy znak drogowy
A w duszy wiosna gra
Kolej śródlądowa – Inlandsbanan
Jesień w Sztokholmie
Między ziemią a niebem
Arvidsjaur i Koło Podbiegunowe
Blisko…
Chwile wytchnienia
Zegary naprzód!
Magiczne białe noce
Weekend za miastem, klęska urodzaju i pochwała radości z rzeczy zwykłych
Göta Kanal – błękitna wstęga Szwecji
Pierwsze dni zimy, ostatnie dni roku
Muzeum Okrętu Waza – Vasamuseet
Paczka
Zatrzymać lato
Jesienne refleksje
Zmiana czasu
Styl wiejski, sielski czyli lantlig
Lucia czyli święto światła
Sztokholmskie scenerie
Lśnij i żyj!
Wielkanoc kolorowa
Drottningholm
Studentka w skowronkach
Gålö – oda do natury
Nobel – nagrody i wielki bankiet
Midsommar w Dalarna cz. 1 Sjurberg
W jelenim gaju
6 czerwca – Narodowe Święto Szwecji
Wakacyjna retrospekcja
C jak cierpienie
Artipelag
Śladami Astrid Lindgren – Vimmerby
Wiosenne pozdrowienie
Słodko gorzki zawód
Grudniowe smaki i aromaty
Racza uczta – kräftskiva
Życie z kotem
Lördagsmys i czas zimowy
Semla, Tłusty Wtorek i moc słońca
Pierwsze zanurzenie
Dalarna, serce Szwecji
Koniki z Dalarna
Moje tęsknoty za polską kulturą
…
Mały łoś i szopka z Krakowa
Tack för senast!
Dni z nutą jazzu
Ludzie listy piszą
Weganinem być
Symptomy zeszwedzenia
Wakacji czas
Wielka budowa w Sztokholmie
Najmniejszy pomnik w Sztokholmie
Siła słów i moc zmieniania świata
Dzień Wszystkich Świętych
Tam, gdzie mieszkają motyle
Lucia w dźwiękach i obrazach
Plasterek
Obywatelka Szwecji
Kopalnie w Gällivare
Listopad zaklęty w broszce
Zamek Królewski – Kungliga Slottet
Archipelag sztokholmski – Sandhamn
Bliskie spotkania
Puk, puk, to znowu ja!
W biegu
Spacer nad kanałem
Eva Mattsson i jej pasja
Trasa Monteliusvägen
Moje Stare Miasto
„Przekręt” turystyczny
Skansen – miniatura dawnej Szwecji
Fredagsmys
Nie lubię Halloween!
Moja historia cz. 2
Szwedzkie wychowanie dzieci
Tradycje wielkanocne w Szwecji
Dzień gofry!
Jul czyli święta w Szwecji
Komplement
Göteborg w trzech odsłonach cz. 3
Smrodliwy smakołyk Szwecji
Wiśnie w śniegu
Tajemniczy przynosiciel
Birka – pierwsze miasto w Szwecji
1 maja – Valborg
Pierwsze dni z kotem
Fach dziennikarki
Eurowizja 2016
Surströmming
Dzień polarny – midnattssol
Oranżeria w Bergianska Trädgården
Ostatni dzień kwietnia
Przedstawienie o Katarzynie Jagiellonce
Mariefred
Czas smutku
Sztokholm jak z innej bajki
Wesołych Świąt!
Julmarknad w Skansen
ABBA The Museum
Blog Off
Kraj w sam raz
Dzień o zapachu cynamonu
Midsommar w Dalarna cz. 3 Rättvik
Wieża Kaknästornet
Listopad optymistyczny
Kebnekaise
Legitymacje nauczycielskie
Migawki z podróży na południe
Świąteczny Sztokholm
Astrid Lindgren – Dalagatan 46
Korzenne ciasteczka – pepparkakor
Gotlandia
Hejterki
Wakacje!
Hotel za kratami
Kartka z życzeniami
Na końcu Europy – Nordkapp
Różowy koniec dnia
Jesienny Ulriksdal
Moja historia cz. 1
Fjäderholmarna
Moja cudowna grupa
Långholmen i początek wakacji
Bezcenny wspólny czas
Co to jest szczęście?
Festiwal Wikingów
Midsommar w Dalarna cz. 2 Leksand
To już cztery lata…
Film Roku – Återträffen
Przepis na twarożek
B jak brak
Długo wyczekiwany poniedziałek
Mall of Scandinavia
Just another Polish Day
Życie sielskie anielskie
Pierwszy adwent – przygotowania do świąt, rozświetlanie ciemności i tresowanie kota
Szafranowe bułeczki
Dziś Szwecja jest słodka!
Ślub Madeleine
Bożonarodzeniowe jarmarki
Zabawa u Króla
Wielkie głosowanie – Blog Roku 2014
Dziesięć przykazań czyli Jantelagen
Ostatni kawałek
Pożegnanie z choinką – Julgransplundring
Podróż inlandsbanan – refleksje
Samozbiory – självplock
Aquaria Vattenmuseum
Niespodzianki od życia
Wielki dzień
List do czytelników
D jak dom
Święto Zmarłych
Festyn jesienny w Ogrodzie Bergianska
Moje szwedzko-polskie serce
Wyklejanki Wisławy Szymborskiej
Arholma
Moja historia cz. 3
Rzeczy w Szwecji, do których się nigdy nie przyzwyczaję
Znajdź dziesięć różnic
Drugie urodziny Polki
Festiwal polskich filmów
Wspomnienie Nationaldagen
Szwedzki język migowy i świat głuchych
Wyspa Nåttarö
Lato idealne
Wakacje!
W pogoni za łosiem
Piątek
Na szwedzką mod(ł)ę
Piastowie
Październik i różowa wstążeczka
Time out
Najnowsze komentarze
- Daria - Znajdź dziesięć różnic
- Ycbo - Adwent po szwedzku
- Steven - Kopalnie w Gällivare
- Ania - Szwedzkie wychowanie dzieci
- Paweł - Znajdź dziesięć różnic
Archiwa
- wrzesień 2021
- marzec 2021
- grudzień 2020
- wrzesień 2020
- lipiec 2020
- maj 2020
- kwiecień 2020
- kwiecień 2017
- październik 2016
- wrzesień 2016
- sierpień 2016
- lipiec 2016
- maj 2016
- kwiecień 2016
- marzec 2016
- luty 2016
- styczeń 2016
- grudzień 2015
- listopad 2015
- październik 2015
- wrzesień 2015
- sierpień 2015
- lipiec 2015
- maj 2015
- kwiecień 2015
- marzec 2015
- luty 2015
- styczeń 2015
- grudzień 2014
- listopad 2014
- październik 2014
- wrzesień 2014
- sierpień 2014
- lipiec 2014
- czerwiec 2014
- maj 2014
- kwiecień 2014
- marzec 2014
- luty 2014
- styczeń 2014
- grudzień 2013
- listopad 2013
- październik 2013
- wrzesień 2013
- sierpień 2013
- lipiec 2013
- czerwiec 2013








Z kurkami w tym roku u nas kiepsko. Były owszem „letnie” czerwcowe, ale tych typowo jesiennych nie widziałam zbyt wielu. Trattkantareller (te ciemne na zdjęciu z kurkami ze sklepu) pojawiają się dopiero teraz. A co do innych rodzajów, jest przyzwoicie, w samym tylko ogrodzie znalazłam co najmniej 10 brzozaków 😉
Dynia, jabłka… książkę (kucharską) można napisać. Jesieni jako pory roku nie lubię bo jest ciemno i ponuro, a w planach nadciągająca zima… chyba że w kuchni. Z dyni Kochana możesz zrobić dosłownie wszystko. Dania jednogarnkowe, zupy, ciasta… W przyszłym tygodniu będzie u mnie kolejny post dyniowy, więc zapraszam – może akurat Ci zasmakuje 😉
A teraz już słonecznego weekendu!!
Do postu dyniowego zajrze chetnie, bo w kuchni specjalnie pomyslowa nie jestem:-( Zazdroszcze Ci talentu kucharskiego!
Jeśli chodzi o smaki pór roku, to dla mnie zdecydowanie lato! Owoce, owoce i jeszcze raz owoce. Najlepiej polskie: truskawki, wiśnie, czereśnie.
Na drugim miejscu byłaby wiosna ze swoimi nowalijkami i młodymi ziemniakami. Z jesieni najbardziej brakuje mi śliwek węgierek, które uwielbiam, a których tu w Anglii nie uświadczysz.
Suszone i pieczone owoce to dla mnie jedno wielkie NO-NO (ostatecznie w szarlotce :))), a i z dynią mam na pieńku :)))
Ale świat byłby nudny, gdybyśmy byli tacy sami.
Chciałam coś napisać, ale Karolina powyżej wyjęła mi myśli z głowy 🙂 Pozdrawiam 🙂