Dziś przypada 108. rocznica urodzin Astrid Lindgren.
Chciałam opowiedzieć Wam historię związaną z jej córką, ale w związku z tymi przerażającymi wydarzeniami w Paryżu, przychodzi mi tylko na myśl jej wiersz. Przychodzi mi on na myśl ZAWSZE wtedy, gdy dzieją się nieszczęścia, których nie ogarniam i w które aż trudno uwierzyć.
Gdybym była Bogiem
płakałabym nad ludźmi
których stworzyłam
na swoje podobieństwo.
Jakżebym płakała nad ich złem
i podłością
i okrucieństwem
i głupotą
i ich nieszczęsną dobrocią
i bezradną rozpaczą i smutkiem.
I jakże bym płakała
nad każdym przedśmiertnym krzykiem
i cała krwią, która płynie nadaremnie
tak strasznie nadaremnie
i nad głodem
i beznadzieją
i nędzą
i wszystkimi szalonymi mękami
i samotną śmiercią
i nad torturowanymi,
którzy krzyczą i krzyczą
i nad torturującymi jeszcze bardziej.
I nad wszystkimi dziećmi
wszystkimi wszystkimi dziećmi
nad nimi płakałabym najbardziej.
Tak, gdybym była Bogiem
to płakałabym nad nimi gorzko,
bo nie myślałam, że będzie im
tak jak jest.
Rzekami rzekami bym płakała
żeby mogli się potopić
w moich łez wielkiej wodzie
wszyscy biedni ludzie
i wreszcie
nastałby spokój.
<3
10 thoughts on “Gdybym była Bogiem…”
Dodaj komentarz Anuluj pisanie odpowiedzi
Powiązane posty
Långholmen i początek wakacji
Tam, gdzie mieszkają motyle
Nie lubię Halloween!
Moje tęsknoty za polską kulturą
Nowy rok niesie zmiany
Śladami Astrid Lindgren – Vimmerby
Niespodzianki od życia
Legitymacje nauczycielskie
Surströmming
Znajdź dziesięć różnic
Smrodliwy smakołyk Szwecji
Tradycje wielkanocne w Szwecji
Ludzie listy piszą
Jesienny Ulriksdal
Paczka
Symptomy zeszwedzenia
Lucia czyli święto światła
Astrid Lindgren – Dalagatan 46
Moja historia cz. 2
Zimowy spacer i lekcja przyrody
Zamek Królewski – Kungliga Slottet
Wielkie głosowanie – Blog Roku 2014
Magiczne białe noce
Obywatelka Szwecji
Życie sielskie anielskie
Muzeum Okrętu Waza – Vasamuseet
D jak dom
Adwent po szwedzku
Trasa Monteliusvägen
Midsommar w Dalarna cz. 2 Leksand
A w duszy wiosna gra
Puk, puk, to znowu ja!
Warszawskie reminiscencje
O co nie pytać Szweda?
Kraj w sam raz
Gotlandia
Arvidsjaur i Koło Podbiegunowe
Dzień Świętej Łucji
Park Narodowy – wyspa Ängsö
:-*
Kolej śródlądowa – Inlandsbanan
Szafranowe bułeczki
Wiosenne pozdrowienie
To już cztery lata…
Trzeci tydzień adwentu
Niepokoję się…
I już po wszystkim
Lato w Szwecji
Nietypowy znak drogowy
Lśnij i żyj!
Komplement
Arholma
C jak cierpienie
Festyn jesienny w Ogrodzie Bergianska
Oranżeria w Bergianska Trädgården
Pieskie życie
Göteborg w trzech odsłonach cz. 1
Dzień polarny – midnattssol
Globen jako Wielka Dynia
Dziesięć przykazań czyli Jantelagen
Midsommar w Dalarna cz. 1 Sjurberg
Hotel za kratami
Ślub Madeleine
Pratar du svenska?
Świąteczna wystawa
Jak na skrzydłach
Landsort
Göta Kanal – błękitna wstęga Szwecji
Midsommar
W biegu
Wspomnienie Nationaldagen
Szwedzi, miłość, flirt i Walentynki
Co to jest szczęście?
Dragonek
Wesołych Świąt!
Göteborg w trzech odsłonach cz. 2
Szwedzki język migowy i świat głuchych
B jak brak
Glögg – grzaniec rozgrzewaniec
Wakacji czas
Migawki z Polski
Weganinem być
Bezcenny wspólny czas
Studentka w skowronkach
Na końcu Europy – Nordkapp
Moje Stare Miasto
Zabawa u Króla
Wakacyjna retrospekcja
Mariefred
Pierwsze zanurzenie
Dziesięć powodów, dla których warto odwiedzić Olandię
Julmarknad w Skansen
Dziś Szwecja jest słodka!
Ostatni kawałek
Hejterki
Astrid Lindgren i pasja czytania
Zegary naprzód!
Śladami Astrid Lindgren – Norröra
Julbord
Eurowizja 2016
Pożegnanie z choinką – Julgransplundring
Chwile wytchnienia
Idzie nowe / Nytt på gång
Granit – butik przyjazny środowisku
Olandia, kraina wiatraków
Jesieni, to ty? Tak szybko?
Migawki z Gotlandii
Wyklejanki Wisławy Szymborskiej
Ciepłe oazy zimowego Sztokholmu
Tyle wiosny w całym mieście!
Aquaria Vattenmuseum
Święto Zmarłych
A jak asymilacja
Lucia
Archipelag sztokholmski – wyspa Utö
List do czytelników
Zatrzymać lato
Grudniowe smaki i aromaty
Karta SL – jak poruszać się po Sztokholmie
Galeria Baginski
Pierwszy Dzień Wiosny
Nobel – nagrody i wielki bankiet
Nagroda od czytelnika
Kwestia zaufania
Polka w Szwecji za kółkiem
Artipelag
Dzień Wszystkich Świętych
Wyspa Nåttarö
Koniki z Dalarna
Wielki dzień
Kebnekaise
Śladami Astrid Lindgren – Astrid Lindgrens Värld
Lato idealne
Ratusz miejski – Stadshuset
Bożonarodzeniowe jarmarki
…
Eva Mattsson i jej pasja
Listopad zaklęty w broszce
Migawki z podróży na południe
Narodowe cechy Szwedów
Sen
Smaki jesieni
Tradycyjne szwedzkie przysmaki
Dzień o zapachu cynamonu
Festiwal polskich filmów
Październik i różowa wstążeczka
Racza uczta – kräftskiva
Zakątki Södermalm
Gniazdowicie
Weekend za miastem, klęska urodzaju i pochwała radości z rzeczy zwykłych
Kartka z życzeniami
Wiśnie w śniegu
Pierwsze dni z kotem
Skansen – miniatura dawnej Szwecji
Tajemniczy przynosiciel
Siła słów i moc zmieniania świata
Just another Polish Day
„Przekręt” turystyczny
Sztokholm jak z innej bajki
Podróż inlandsbanan – refleksje
Wakacje!
Listopad optymistyczny
Życie z kotem
Blisko…
Oda do jesieni
W jelenim gaju
Długo wyczekiwany poniedziałek
Język szwedzki
Drugie urodziny Polki
Time out
Dalarna, serce Szwecji
Wieża Kaknästornet
Lucia w dźwiękach i obrazach
Wielka budowa w Sztokholmie
Kopalnie w Gällivare
Panduro Hobby
Pożegnanie szkierowego sezonu na wyspie Rögrund
Świąteczny Sztokholm
Kartka ze świątecznymi życzeniami
Piątek
Problem żebractwa w Szwecji
Dzień gofry!
Słodko gorzki zawód
Moje szwedzko-polskie serce
Semla, Tłusty Wtorek i moc słońca
Gålö – oda do natury
Ciepło, gorąco, parzy!
Sztokholmskie metro – najdłuższa galeria sztuki na świecie
ABBA The Museum
Pierwszy adwent – przygotowania do świąt, rozświetlanie ciemności i tresowanie kota
27 sierpnia
Sztuka odpoczywania
Retro Second Hand
Terminarze, rzecz kobieca
Fach dziennikarki
Blog Off
Haga Park
Bliskie spotkania
Między ziemią a niebem
Dziękujemy!
Od serca
Wywiad
6 czerwca – Narodowe Święto Szwecji
Moja historia cz. 4
Przepis na twarożek
Do drogich czytelników
Sztokholmskie scenerie
Najmniejszy pomnik w Sztokholmie
Film Roku – Återträffen
Stockholm Card – jak zwiedzać i poruszać się po Sztokholmie
Jul czyli święta w Szwecji
Pierwsze dni zimy, ostatnie dni roku
Teatr dla Polonii
Różowe przebudzenie
Mall of Scandinavia
Moja historia cz. 1
Ostatni dzień kwietnia
Lussekatter z pieca Kasi
Wakacje!
Przedstawienie o Katarzynie Jagiellonce
Landsort na wyspie Öja
Kocia pociecha
Styl wiejski, sielski czyli lantlig
Święto Wiśni i japońskie akcenty
Lördagsmys i czas zimowy
Archipelag sztokholmski – Sandhamn
Mały łoś i szopka z Krakowa
Matka i jej pierś
Birka – pierwsze miasto w Szwecji
Plasterek
Dni z nutą jazzu
Jesień w Sztokholmie
Fika w ogrodzie Rosendal
Spacer nad kanałem
Różowy koniec dnia
Fredagsmys
Junibacken
Tramwajem w poprzek
Samozbiory – självplock
Wielkanoc kolorowa
Przeprowadzka
Tack för senast!
Göteborg w trzech odsłonach cz. 3
Jesienne refleksje
Midsommar w Dalarna cz. 3 Rättvik
Korzenne ciasteczka – pepparkakor
1 maja – Valborg
Drottningholm
Moja cudowna grupa
Rowerem przez Möja
Nasza domowa nowomowa
Szwedzkie wychowanie dzieci
Fjäderholmarna
Ogród Króla czyli Kungsträdgården
Tradycja Julbord
Studencki karnawał – Quarnevalen
E jak Empatia (a raczej jej brak)
Zmiana czasu
Czas smutku
W pogoni za łosiem
Jak otrzymać szwedzkie obywatelstwo?
Życie w obrazkach
Piastowie
Festiwal Wikingów
Moja historia cz. 3
Eksperyment
Na szwedzką mod(ł)ę
Rzeczy w Szwecji, do których się nigdy nie przyzwyczaję
Najnowsze komentarze
- Daria - Znajdź dziesięć różnic
- Ycbo - Adwent po szwedzku
- Steven - Kopalnie w Gällivare
- Ania - Szwedzkie wychowanie dzieci
- Paweł - Znajdź dziesięć różnic
Archiwa
- wrzesień 2021
- marzec 2021
- grudzień 2020
- wrzesień 2020
- lipiec 2020
- maj 2020
- kwiecień 2020
- kwiecień 2017
- październik 2016
- wrzesień 2016
- sierpień 2016
- lipiec 2016
- maj 2016
- kwiecień 2016
- marzec 2016
- luty 2016
- styczeń 2016
- grudzień 2015
- listopad 2015
- październik 2015
- wrzesień 2015
- sierpień 2015
- lipiec 2015
- maj 2015
- kwiecień 2015
- marzec 2015
- luty 2015
- styczeń 2015
- grudzień 2014
- listopad 2014
- październik 2014
- wrzesień 2014
- sierpień 2014
- lipiec 2014
- czerwiec 2014
- maj 2014
- kwiecień 2014
- marzec 2014
- luty 2014
- styczeń 2014
- grudzień 2013
- listopad 2013
- październik 2013
- wrzesień 2013
- sierpień 2013
- lipiec 2013
- czerwiec 2013

nic dodać, nic ująć….
W obliczu tego, co się dzieje na naszych oczach wszelkie słowa solidarności czy współczucia wydają się być pustymi frazesami. A najgorsze jest to, że minie kilka dni, świat podąży swoim biegiem, media znajdą sobie nowe newsy i tylko ci ludzie zostaną sami ze swoim bólem…
I póki ludzie będą bić się o ziemię, o władzę to będę co rusz takie „newsy” 🙁
Smutno. Ale to ludzie ludziom od wieków, od zarania…
Gdybym mogła wszystkim rozdawałabym książkę A. Miller „Zniewolone dzieciństwo. Ukryte źródła tyranii”. Człowiek szanowany i kochany od samego początku nie ma potrzeby krzywdzić innych…
Czytałam tę książkę, to była moja lektura obowiązkowa na studiach… Zastawiła kotwicę w moim sercu.
Moniko , piekna poezja, porusza do refleksji, ale na samym koncu to smutek i niemoc, brak ducha i utrata nadziei, a przeciez ona ma nie umierac… Wszyscy biedni ludzie ? Kogo miala na mysli ? Oprawcow czy ofiary ? A moze tych bogatych co sprzedaja / kupuja bron, a moze tych ktorzy (jeszcze) nie znalezli sposobu na to aby do takich tragedii nie dochodzilo ? Przerazajace, tragiczne ataki , bez sensu stracone zycia wielu, koszmar dla wielu rodzin. Jak dotrzec do i jak ratowac te dzieci, ktore tam sa porywane, wychowywane w obozach z jedna zabawka karabinem, przeksztalcaja sie w nowe pokolenia walczacych ? Dywersja, zamiast broni i pociskow, ksiazki i oswiata, zabawki i mozliwosc rozwoju. Tyle milionow glow na Swiecie, jakby wszyscy sie nad tym zastanowili to moze przynajmniej kilka dobrych rozwiazan by sie znalazlo, aby ten bieg wypadkow zmienic. No coz, dzisiaj widze to czarno, tak jak tlo na tym zdjeciu, ale reka z tymi pieknymi kolorami i z jednym z ich symboli, budzie nadzieje… na lepsze….
Tragedie wsztrzasaja ludzmi. Jedni reaguja placzem i wyrazaja ta swoja rozpacz w pieknej poezji. Inni staraja sie dotrzec do przyczyn takich tragedii i szukaja jakichs innych rozwiazan. Wszyscy to przezywaja na swoj sposob. Ludzie sa rozni , ale i piekni… Serdecznie pozdrawiam .
Podejrzewam, że mówiąc biedni ludzie miała na myśli tych, którym tylko wojna w głowie, pałających nienawiścią i przez to zagubionych. O ofiarach też myślała. Astrid nienawidziła przemocy i pragnęła pokoju na świecie.
Nie da się wyrazić lepiej! Piękny wiersz
Uwielbiam powtórzenia w tym wierszu. Jest poruszający i boleśnie piękny. Bardzo boleśnie. *