Jesień ma specjalny smak.
A właściwie kilka smaków, które sprawiają, że lubię jesień jeszcze bardziej. Smak numer jeden to absolutnie grzyby! Uwielbiam grzyby choć ciężko mnie zagonić do grzybobrania. Pracochłonne i czasochłonne przyrządzanie też działa na mnie zniechęcająco, ale zaciskam zęby i szoruję te kurki, smażę i duszę, i tylko kurki jesienią mogłabym jeść.
No właśnie. Kurki to czy rydze? Szwedzka nazwa tych leśnych owoców to kantarelle. Uwielbiane przez szwedzkie podniebienia a ostatnio i przez moje. Ostatnio, bo tak jak do bułeczek cynamonowych, do kantarelli musiałam się przyzwyczaić. Tęsknię za naszymi szlachetnymi borowikami i za maślakami rzecz jasna, ale tutaj jakoś ich nie widuję. Może za słabo się rozglądam?
Na grzybobraniu byliśmy w tym roku raz, ale nic nie wyszło z tego grzybobrania. Albo lato było za suche i za gorące, albo las nie ten, albo my za bardzo zakochani. Im dalej w las i im bardziej malała szansa na zauważenie tego, czego szukamy, tym bardziej rósł nasz apetyt na te żółte grzyby.
Szukaliśmy rydza …. i nic! Nawet muchomora.
Rozczarowani pojechaliśmy do sklepu i zobaczyliśmy piękne, świeżutkie, kraj importu Polska.
Nie mam na nie specjalnego przepisu, duszę je zwyczajnie na maśle. Z odrobiną soli. Delektuję się jak cennym rarytasem. Boskie! Znajomy Szwed mówi, że on dzieli grzyby na kantarelle i na zwykłe grzyby. Wszyscy tutaj kochają kantarelle, mają do nich szczególny sentyment a ich smak i zapach towarzyszy im całą jesień.
Innym smakiem, który kojarzy mi się z jesienią to smak dyni. Małymi ozdabiam kuchnię,
a z dużych robię zupę krem.
Nie robię z dyni wykwintnych potraw, bo chyba nawet się nie da, ale jako zupa krem z odrobiną ostrej i rozgrzewającej chilli, na lunch w chłodne jesienne dni jest wyśmienita!
No i oczywiście – smak numer trzy – jabłka!
Zjadamy cały rok, ale jesienią chce nam się je przerabiać na różne sposoby – piec, smażyć, suszyć i słodzić, i tym samym osładzać jesień.
Mój mąż uwielbia pieczone w całości z cukrem lub dżemem.
Ja nie pogardzę słodkim pieczonym jabłkiem, ale wolę suszone:-)
Moja mama zawsze jesienią dbała o to, by tych jabłkowych pyszności był odpowiedni zapas. Zdrowe i pyszne i takie jesienne! Pasują doskonale do chwil z książką, świetnie się pogryza podczas filmu (zamiast chipsów). Suszone naturalnie są lekko gumowe, a suszone w piekarniku są chrupiące i takie pyszne!
Ze wszystkich pór roku zdecydowanie najbardziej smakuje mi jesień. Ach, żebym jeszcze umiała piec szarlotkę….
4 thoughts on “Smaki jesieni”
Dodaj komentarz Anuluj pisanie odpowiedzi
Powiązane posty
W biegu
Październik i różowa wstążeczka
Legitymacje nauczycielskie
Nagroda od czytelnika
Wielki dzień
Pratar du svenska?
Zamek Królewski – Kungliga Slottet
6 czerwca – Narodowe Święto Szwecji
Na końcu Europy – Nordkapp
Niepokoję się…
Wieża Kaknästornet
Plasterek
Jesień w Sztokholmie
Narodowe cechy Szwedów
Najmniejszy pomnik w Sztokholmie
Obywatelka Szwecji
Tradycja Julbord
Świąteczny Sztokholm
Jak na skrzydłach
W jelenim gaju
Zimowy spacer i lekcja przyrody
Gniazdowicie
Warszawskie reminiscencje
Weganinem być
Moja historia cz. 3
Nietypowy znak drogowy
Piastowie
1 maja – Valborg
Drottningholm
Aquaria Vattenmuseum
Zatrzymać lato
Bożonarodzeniowe jarmarki
Sztokholm jak z innej bajki
Rzeczy w Szwecji, do których się nigdy nie przyzwyczaję
27 sierpnia
Landsort na wyspie Öja
E jak Empatia (a raczej jej brak)
Pierwszy adwent – przygotowania do świąt, rozświetlanie ciemności i tresowanie kota
Ciepło, gorąco, parzy!
Dzień gofry!
Nowy rok niesie zmiany
Przedstawienie o Katarzynie Jagiellonce
Śladami Astrid Lindgren – Vimmerby
Ludzie listy piszą
Ślub Madeleine
Astrid Lindgren – Dalagatan 46
Tam, gdzie mieszkają motyle
Moje szwedzko-polskie serce
Wywiad
Samozbiory – självplock
Gotlandia
Långholmen i początek wakacji
Kebnekaise
Matka i jej pierś
Göteborg w trzech odsłonach cz. 3
Zmiana czasu
„Przekręt” turystyczny
Pierwszy Dzień Wiosny
Dzień Wszystkich Świętych
Kolej śródlądowa – Inlandsbanan
Święto Wiśni i japońskie akcenty
A w duszy wiosna gra
Midsommar w Dalarna cz. 3 Rättvik
Jesienne refleksje
Dzień Świętej Łucji
Festiwal Wikingów
Wiśnie w śniegu
Kraj w sam raz
Adwent po szwedzku
Sztokholmskie metro – najdłuższa galeria sztuki na świecie
Gålö – oda do natury
Pożegnanie szkierowego sezonu na wyspie Rögrund
Tradycyjne szwedzkie przysmaki
:-*
Wakacje!
Szwedzkie wychowanie dzieci
Język szwedzki
Moja historia cz. 4
D jak dom
Time out
Julmarknad w Skansen
Pieskie życie
Długo wyczekiwany poniedziałek
Śladami Astrid Lindgren – Astrid Lindgrens Värld
Weekend za miastem, klęska urodzaju i pochwała radości z rzeczy zwykłych
Dziękujemy!
Znajdź dziesięć różnic
Do drogich czytelników
Spacer nad kanałem
Dzień polarny – midnattssol
Polka w Szwecji za kółkiem
Smrodliwy smakołyk Szwecji
Blisko…
Korzenne ciasteczka – pepparkakor
Magiczne białe noce
Życie w obrazkach
Migawki z Polski
Racza uczta – kräftskiva
Moje tęsknoty za polską kulturą
Dziesięć powodów, dla których warto odwiedzić Olandię
Göta Kanal – błękitna wstęga Szwecji
Arvidsjaur i Koło Podbiegunowe
Paczka
Szafranowe bułeczki
Nasza domowa nowomowa
Gdybym była Bogiem…
Drugie urodziny Polki
Globen jako Wielka Dynia
Fika w ogrodzie Rosendal
Wielkanoc kolorowa
Problem żebractwa w Szwecji
Chwile wytchnienia
Między ziemią a niebem
Göteborg w trzech odsłonach cz. 1
Dni z nutą jazzu
C jak cierpienie
Mały łoś i szopka z Krakowa
Lato idealne
Świąteczna wystawa
Midsommar
Film Roku – Återträffen
Lucia
…
Eksperyment
Szwedzki język migowy i świat głuchych
Wielkie głosowanie – Blog Roku 2014
Tramwajem w poprzek
Hejterki
Fjäderholmarna
Terminarze, rzecz kobieca
Różowe przebudzenie
Landsort
W pogoni za łosiem
Ostatni kawałek
Moja cudowna grupa
Pierwsze dni zimy, ostatnie dni roku
Symptomy zeszwedzenia
Nobel – nagrody i wielki bankiet
Listopad zaklęty w broszce
Trzeci tydzień adwentu
Śladami Astrid Lindgren – Norröra
Granit – butik przyjazny środowisku
Nie lubię Halloween!
Jul czyli święta w Szwecji
Lucia w dźwiękach i obrazach
Sztokholmskie scenerie
Lucia czyli święto światła
Pożegnanie z choinką – Julgransplundring
Wielka budowa w Sztokholmie
Dzień o zapachu cynamonu
Glögg – grzaniec rozgrzewaniec
Ostatni dzień kwietnia
Zegary naprzód!
Wesołych Świąt!
Lördagsmys i czas zimowy
Ratusz miejski – Stadshuset
Arholma
Pierwsze dni z kotem
Oda do jesieni
Jesieni, to ty? Tak szybko?
Czas smutku
Archipelag sztokholmski – Sandhamn
Dziesięć przykazań czyli Jantelagen
Archipelag sztokholmski – wyspa Utö
Szwedzi, miłość, flirt i Walentynki
Kopalnie w Gällivare
Birka – pierwsze miasto w Szwecji
Fredagsmys
Studentka w skowronkach
Oranżeria w Bergianska Trädgården
Lśnij i żyj!
Moje Stare Miasto
Ogród Króla czyli Kungsträdgården
Studencki karnawał – Quarnevalen
Tyle wiosny w całym mieście!
Teatr dla Polonii
Panduro Hobby
Przepis na twarożek
Tack för senast!
Midsommar w Dalarna cz. 2 Leksand
Hotel za kratami
Wakacji czas
Moja historia cz. 2
Słodko gorzki zawód
Moja historia cz. 1
Życie sielskie anielskie
Dziś Szwecja jest słodka!
Tajemniczy przynosiciel
Mall of Scandinavia
Migawki z podróży na południe
Niespodzianki od życia
Julbord
Zabawa u Króla
Kocia pociecha
Migawki z Gotlandii
Zakątki Södermalm
Jak otrzymać szwedzkie obywatelstwo?
Puk, puk, to znowu ja!
Wspomnienie Nationaldagen
Festyn jesienny w Ogrodzie Bergianska
Skansen – miniatura dawnej Szwecji
Rowerem przez Möja
Dragonek
Stockholm Card – jak zwiedzać i poruszać się po Sztokholmie
Wakacyjna retrospekcja
Listopad optymistyczny
Artipelag
Pierwsze zanurzenie
Astrid Lindgren i pasja czytania
Trasa Monteliusvägen
Eurowizja 2016
Od serca
Na szwedzką mod(ł)ę
Piątek
Kartka ze świątecznymi życzeniami
Ciepłe oazy zimowego Sztokholmu
Festiwal polskich filmów
Wyspa Nåttarö
Just another Polish Day
Galeria Baginski
Lussekatter z pieca Kasi
Surströmming
Mariefred
Różowy koniec dnia
O co nie pytać Szweda?
A jak asymilacja
Idzie nowe / Nytt på gång
Semla, Tłusty Wtorek i moc słońca
Przeprowadzka
Eva Mattsson i jej pasja
Fach dziennikarki
I już po wszystkim
Sztuka odpoczywania
Blog Off
ABBA The Museum
Lato w Szwecji
Koniki z Dalarna
Junibacken
Kartka z życzeniami
Bliskie spotkania
Podróż inlandsbanan – refleksje
Park Narodowy – wyspa Ängsö
Muzeum Okrętu Waza – Vasamuseet
Karta SL – jak poruszać się po Sztokholmie
To już cztery lata…
Życie z kotem
Dalarna, serce Szwecji
Styl wiejski, sielski czyli lantlig
Co to jest szczęście?
Haga Park
Sen
Tradycje wielkanocne w Szwecji
Wiosenne pozdrowienie
Retro Second Hand
Komplement
Święto Zmarłych
Göteborg w trzech odsłonach cz. 2
Grudniowe smaki i aromaty
Wyklejanki Wisławy Szymborskiej
List do czytelników
Jesienny Ulriksdal
Midsommar w Dalarna cz. 1 Sjurberg
Wakacje!
B jak brak
Kwestia zaufania
Bezcenny wspólny czas
Siła słów i moc zmieniania świata
Olandia, kraina wiatraków
Najnowsze komentarze
- Daria - Znajdź dziesięć różnic
- Ycbo - Adwent po szwedzku
- Steven - Kopalnie w Gällivare
- Ania - Szwedzkie wychowanie dzieci
- Paweł - Znajdź dziesięć różnic
Archiwa
- wrzesień 2021
- marzec 2021
- grudzień 2020
- wrzesień 2020
- lipiec 2020
- maj 2020
- kwiecień 2020
- kwiecień 2017
- październik 2016
- wrzesień 2016
- sierpień 2016
- lipiec 2016
- maj 2016
- kwiecień 2016
- marzec 2016
- luty 2016
- styczeń 2016
- grudzień 2015
- listopad 2015
- październik 2015
- wrzesień 2015
- sierpień 2015
- lipiec 2015
- maj 2015
- kwiecień 2015
- marzec 2015
- luty 2015
- styczeń 2015
- grudzień 2014
- listopad 2014
- październik 2014
- wrzesień 2014
- sierpień 2014
- lipiec 2014
- czerwiec 2014
- maj 2014
- kwiecień 2014
- marzec 2014
- luty 2014
- styczeń 2014
- grudzień 2013
- listopad 2013
- październik 2013
- wrzesień 2013
- sierpień 2013
- lipiec 2013
- czerwiec 2013








Z kurkami w tym roku u nas kiepsko. Były owszem „letnie” czerwcowe, ale tych typowo jesiennych nie widziałam zbyt wielu. Trattkantareller (te ciemne na zdjęciu z kurkami ze sklepu) pojawiają się dopiero teraz. A co do innych rodzajów, jest przyzwoicie, w samym tylko ogrodzie znalazłam co najmniej 10 brzozaków 😉
Dynia, jabłka… książkę (kucharską) można napisać. Jesieni jako pory roku nie lubię bo jest ciemno i ponuro, a w planach nadciągająca zima… chyba że w kuchni. Z dyni Kochana możesz zrobić dosłownie wszystko. Dania jednogarnkowe, zupy, ciasta… W przyszłym tygodniu będzie u mnie kolejny post dyniowy, więc zapraszam – może akurat Ci zasmakuje 😉
A teraz już słonecznego weekendu!!
Do postu dyniowego zajrze chetnie, bo w kuchni specjalnie pomyslowa nie jestem:-( Zazdroszcze Ci talentu kucharskiego!
Jeśli chodzi o smaki pór roku, to dla mnie zdecydowanie lato! Owoce, owoce i jeszcze raz owoce. Najlepiej polskie: truskawki, wiśnie, czereśnie.
Na drugim miejscu byłaby wiosna ze swoimi nowalijkami i młodymi ziemniakami. Z jesieni najbardziej brakuje mi śliwek węgierek, które uwielbiam, a których tu w Anglii nie uświadczysz.
Suszone i pieczone owoce to dla mnie jedno wielkie NO-NO (ostatecznie w szarlotce :))), a i z dynią mam na pieńku :)))
Ale świat byłby nudny, gdybyśmy byli tacy sami.
Chciałam coś napisać, ale Karolina powyżej wyjęła mi myśli z głowy 🙂 Pozdrawiam 🙂