Czas letni już za nami…
Lato było gorące, słoneczne i łaskawie zostało na dłużej. Jesień była równie słoneczna, ciepła, złota i taka piękna! W letni czas kwitnie życie towarzyskie, więcej nas poza domem, humory nam zwykle dopisują a piękna przyroda wokół nas cieszy oczy. W letni czas codzienność jest barwniejsza a życie łatwiejsze.
Dziś w nocy przechodzimy na czas zimowy. Przestawiamy zegarki o godzinę wstecz, będziemy spać godzinę dłużej.
Ale to wątpliwa pociecha, gdy pomyślę, że idą chłodne dni. Idzie zima – najpierw deszczowa, wilgotna i przenikliwie zimna. Ciemności zapadać będą już o czwartej po południu. Za chwilę spadnie śnieg, powietrze zetnie mróz, przyjdą dołki i przeziębienia. W Szwecji ta pora roku będzie długa.
Najgorszy jest listopad i przyzwyczajanie się do nowej pory roku. Listopadowe plus 5 stopni odczuwamy przytłaczająco zimno ale te same plus 5 stopni w marcu już optymistycznie ciepło. Grudzień jest wyjątkiem podczas zimy, bo ma w sobie czar oczekiwania na święta Bożego Narodzenia i świąteczny nastrój. Rozdanie nagród Nobla i wielki bankiet 10 grudnia, Lucia 13 grudnia rozświetlają i rozweselają zimowe ciemności.
W styczniu i lutym mamy jeszcze do zimy cierpliwość a śnieg może nas nawet cieszyć, szczególnie miłośników sportów zimowych. Ciężki jest marzec bo zmęczeni zimą i ciemnościami czekamy na pierwsze roztopy i pierwszy cieplejszy prąd powietrza. W tym czasie wiele osób wpada w dołki, wielu cierpi na poważne depresje. W krajach skandynawskich jest wysoki odsetek samobójstw właśnie w tym długim, ciemnym i zimowym okresie. To najciemniejsza strona zimy. A jej końca długo nie widać…. Tutaj w okolicach Sztokholmu lód na jeziorach topnieje dopiero pod koniec kwietnia. Wiosna do Szwecji przychodzi późno.
Lato przeminęło dawno. Jesień się już kończy. Nadchodzi zima.
Jak przetrwać ten zimowy czas? Jak zachować radość życia jak wokół tak ciemno i zimno, i do wiosny tak daleko? Skąd czerpać energię i optymizm?
Cała nadzieja w nas samych – „Gdy idą chłodniejsze dni miej cieplejsze serce”- mówi stare chińskie przysłowie. Ciepło jest w nas i dzielmy się nim! Nie pozwólmy depresji wejść w nasze i innych życie. Rozejrzyjmy się, gdzieś ktoś może tkwi samotny w domu i tęskni za ciepłem drugiego człowieka? Dajmy z siebie to, co nas tak niewiele kosztuje – uśmiech, dobre słowo, telefon, czy serdeczny mail.
Ja będę się starała się poprzez kolejne wpisy na moim blogu dodać Wam cierpliwości, ciepła i otuchy tak, żebyśmy wspólnie przetrwali tą nadchodzącą długą zimę.
Przytulam Was mocno i życzę sił!
5 thoughts on “Zmiana czasu”
Dodaj komentarz Anuluj pisanie odpowiedzi
Powiązane posty
Birka – pierwsze miasto w Szwecji
ABBA The Museum
Jesieni, to ty? Tak szybko?
„Przekręt” turystyczny
Ciepło, gorąco, parzy!
I już po wszystkim
Tradycja Julbord
Pratar du svenska?
Moja historia cz. 3
Pierwsze dni zimy, ostatnie dni roku
Problem żebractwa w Szwecji
Kocia pociecha
Göteborg w trzech odsłonach cz. 1
Kebnekaise
Ludzie listy piszą
Przepis na twarożek
Październik i różowa wstążeczka
Lussekatter z pieca Kasi
Chwile wytchnienia
Zimowy spacer i lekcja przyrody
Komplement
Landsort na wyspie Öja
Nie lubię Halloween!
Globen jako Wielka Dynia
Kraj w sam raz
Oda do jesieni
Moja historia cz. 4
Midsommar w Dalarna cz. 1 Sjurberg
Kartka ze świątecznymi życzeniami
Legitymacje nauczycielskie
Sztokholmskie scenerie
Obywatelka Szwecji
Na szwedzką mod(ł)ę
Panduro Hobby
Życie w obrazkach
Wyklejanki Wisławy Szymborskiej
Tam, gdzie mieszkają motyle
Studencki karnawał – Quarnevalen
Mariefred
Nasza domowa nowomowa
Znajdź dziesięć różnic
Migawki z podróży na południe
Zamek Królewski – Kungliga Slottet
Wielkie głosowanie – Blog Roku 2014
Eurowizja 2016
Arvidsjaur i Koło Podbiegunowe
Zabawa u Króla
Śladami Astrid Lindgren – Norröra
Dni z nutą jazzu
Teatr dla Polonii
Pierwszy adwent – przygotowania do świąt, rozświetlanie ciemności i tresowanie kota
Trzeci tydzień adwentu
Göteborg w trzech odsłonach cz. 3
Nietypowy znak drogowy
Warszawskie reminiscencje
Park Narodowy – wyspa Ängsö
Racza uczta – kräftskiva
Glögg – grzaniec rozgrzewaniec
Styl wiejski, sielski czyli lantlig
D jak dom
Piątek
Moja historia cz. 2
Śladami Astrid Lindgren – Astrid Lindgrens Värld
…
Szwedzki język migowy i świat głuchych
Pierwsze dni z kotem
Szwedzi, miłość, flirt i Walentynki
Życie z kotem
Tradycje wielkanocne w Szwecji
Galeria Baginski
Hotel za kratami
List do czytelników
Wakacje!
Just another Polish Day
Midsommar
Korzenne ciasteczka – pepparkakor
Astrid Lindgren – Dalagatan 46
Fredagsmys
Plasterek
Blisko…
Podróż inlandsbanan – refleksje
Gålö – oda do natury
Stockholm Card – jak zwiedzać i poruszać się po Sztokholmie
Gotlandia
Smrodliwy smakołyk Szwecji
Rzeczy w Szwecji, do których się nigdy nie przyzwyczaję
Gdybym była Bogiem…
Siła słów i moc zmieniania świata
Świąteczny Sztokholm
Midsommar w Dalarna cz. 3 Rättvik
Göteborg w trzech odsłonach cz. 2
Lucia czyli święto światła
Święto Wiśni i japońskie akcenty
Weganinem być
Skansen – miniatura dawnej Szwecji
Wakacji czas
E jak Empatia (a raczej jej brak)
Między ziemią a niebem
Niepokoję się…
Wakacje!
Długo wyczekiwany poniedziałek
Festyn jesienny w Ogrodzie Bergianska
Śladami Astrid Lindgren – Vimmerby
Tyle wiosny w całym mieście!
Junibacken
Wielki dzień
Moje tęsknoty za polską kulturą
Time out
Mall of Scandinavia
A jak asymilacja
Drottningholm
Zatrzymać lato
Zakątki Södermalm
Kopalnie w Gällivare
1 maja – Valborg
Bezcenny wspólny czas
Dzień Wszystkich Świętych
Moje szwedzko-polskie serce
Moja historia cz. 1
Wiśnie w śniegu
Listopad zaklęty w broszce
Kolej śródlądowa – Inlandsbanan
Narodowe cechy Szwedów
Pierwszy Dzień Wiosny
Święto Zmarłych
:-*
Haga Park
Paczka
Wielka budowa w Sztokholmie
Lato idealne
Wielkanoc kolorowa
Karta SL – jak poruszać się po Sztokholmie
Szwedzkie wychowanie dzieci
Świąteczna wystawa
Na końcu Europy – Nordkapp
Dzień gofry!
Lato w Szwecji
Kartka z życzeniami
Adwent po szwedzku
Jesień w Sztokholmie
Wesołych Świąt!
Retro Second Hand
Jak na skrzydłach
Dalarna, serce Szwecji
Życie sielskie anielskie
Niespodzianki od życia
Lucia
Ogród Króla czyli Kungsträdgården
Mały łoś i szopka z Krakowa
Fika w ogrodzie Rosendal
Blog Off
To już cztery lata…
Jesienny Ulriksdal
Eksperyment
Różowe przebudzenie
Różowy koniec dnia
Wiosenne pozdrowienie
Olandia, kraina wiatraków
B jak brak
Język szwedzki
Co to jest szczęście?
Wyspa Nåttarö
Eva Mattsson i jej pasja
Artipelag
Sen
Semla, Tłusty Wtorek i moc słońca
C jak cierpienie
Långholmen i początek wakacji
Drugie urodziny Polki
Migawki z Polski
Dzień polarny – midnattssol
Lśnij i żyj!
Trasa Monteliusvägen
Surströmming
Rowerem przez Möja
Jul czyli święta w Szwecji
Dziesięć przykazań czyli Jantelagen
Landsort
Smaki jesieni
Moja cudowna grupa
Ślub Madeleine
Lördagsmys i czas zimowy
Julbord
Muzeum Okrętu Waza – Vasamuseet
Dragonek
Idzie nowe / Nytt på gång
Festiwal polskich filmów
Grudniowe smaki i aromaty
W pogoni za łosiem
6 czerwca – Narodowe Święto Szwecji
27 sierpnia
Sztuka odpoczywania
Bożonarodzeniowe jarmarki
Samozbiory – självplock
Archipelag sztokholmski – Sandhamn
Puk, puk, to znowu ja!
Wakacyjna retrospekcja
Aquaria Vattenmuseum
Wywiad
Hejterki
Tramwajem w poprzek
Od serca
Film Roku – Återträffen
Dziesięć powodów, dla których warto odwiedzić Olandię
Szafranowe bułeczki
Pożegnanie z choinką – Julgransplundring
Midsommar w Dalarna cz. 2 Leksand
Piastowie
Dzień o zapachu cynamonu
Nobel – nagrody i wielki bankiet
Fjäderholmarna
Migawki z Gotlandii
Ciepłe oazy zimowego Sztokholmu
Magiczne białe noce
A w duszy wiosna gra
Polka w Szwecji za kółkiem
Nowy rok niesie zmiany
Granit – butik przyjazny środowisku
Jak otrzymać szwedzkie obywatelstwo?
Do drogich czytelników
Ostatni dzień kwietnia
Oranżeria w Bergianska Trädgården
Archipelag sztokholmski – wyspa Utö
Sztokholmskie metro – najdłuższa galeria sztuki na świecie
Tack för senast!
Tradycyjne szwedzkie przysmaki
Julmarknad w Skansen
Lucia w dźwiękach i obrazach
Festiwal Wikingów
Arholma
Terminarze, rzecz kobieca
Listopad optymistyczny
Fach dziennikarki
Studentka w skowronkach
Dziś Szwecja jest słodka!
Dzień Świętej Łucji
W jelenim gaju
W biegu
Pożegnanie szkierowego sezonu na wyspie Rögrund
Dziękujemy!
Spacer nad kanałem
Słodko gorzki zawód
Bliskie spotkania
Nagroda od czytelnika
Symptomy zeszwedzenia
Ostatni kawałek
Pieskie życie
Gniazdowicie
Astrid Lindgren i pasja czytania
Najmniejszy pomnik w Sztokholmie
Koniki z Dalarna
Ratusz miejski – Stadshuset
Czas smutku
O co nie pytać Szweda?
Matka i jej pierś
Przeprowadzka
Wieża Kaknästornet
Pierwsze zanurzenie
Wspomnienie Nationaldagen
Przedstawienie o Katarzynie Jagiellonce
Moje Stare Miasto
Göta Kanal – błękitna wstęga Szwecji
Tajemniczy przynosiciel
Kwestia zaufania
Weekend za miastem, klęska urodzaju i pochwała radości z rzeczy zwykłych
Sztokholm jak z innej bajki
Zegary naprzód!
Jesienne refleksje
Najnowsze komentarze
- Daria - Znajdź dziesięć różnic
- Ycbo - Adwent po szwedzku
- Steven - Kopalnie w Gällivare
- Ania - Szwedzkie wychowanie dzieci
- Paweł - Znajdź dziesięć różnic
Archiwa
- wrzesień 2021
- marzec 2021
- grudzień 2020
- wrzesień 2020
- lipiec 2020
- maj 2020
- kwiecień 2020
- kwiecień 2017
- październik 2016
- wrzesień 2016
- sierpień 2016
- lipiec 2016
- maj 2016
- kwiecień 2016
- marzec 2016
- luty 2016
- styczeń 2016
- grudzień 2015
- listopad 2015
- październik 2015
- wrzesień 2015
- sierpień 2015
- lipiec 2015
- maj 2015
- kwiecień 2015
- marzec 2015
- luty 2015
- styczeń 2015
- grudzień 2014
- listopad 2014
- październik 2014
- wrzesień 2014
- sierpień 2014
- lipiec 2014
- czerwiec 2014
- maj 2014
- kwiecień 2014
- marzec 2014
- luty 2014
- styczeń 2014
- grudzień 2013
- listopad 2013
- październik 2013
- wrzesień 2013
- sierpień 2013
- lipiec 2013
- czerwiec 2013




Niestety. Tak jak kocham i uwielbiam jesien, tak na samą myśl o zimie przechodzą mnie ciarki. Zeszłoroczna (własciwie tegoroczna) była dłuuuga, za długa. Listopad i Grudzien to czas oczekiwan i świąt, tych miesiecy sie nie boje, bo wciąż sa przyjemne, ale styczen i luty…o zgrozu marzec i kwiecien – Nie! Tego juz nie chce.
Wiesz, klimat się staje coraz cieplejszy, jesień była taka ciepła i słoneczna, może zima będzie łagodniejsza?
Głowa do góry!
Krok pierwszy do realizacji planów: kawa ze mną we wtorek 😀
Moniko! Czuję dokładnie to samo, kiedy myślę o zbliżającej się zimie. Bo o ile „złota” jesień jest przepiękna, to jesienna plucha już nie 😉 Dla mnie najgorsze są te krótkie dni, kiedy non stop jest ciemno i chce mi się spać od 20… Ale myślę, że znalazłam swój sposób na przebrnięcie przez ten cięzki okres- jak najwięcej ruchu i sportu, szczególnie na powietrzu. Dla wprawionego biegacza każda pogoda jest dobra, mam nadzieje, że dla mnie też bedzie tej zimy 😉
pozdrawiam!
Zazdroszcze wytrwalosci! Mnie tak trudno zagonic do biegania:(
Zycze lagodnej zimy, niech minie szybko!